Florian Barciński

Geograf, ekonomista, profesor nadzwyczajny, doktor habilitowany nauk geograficznych
04.05.1901 28.12.1987 Kamiennej

Biografia

Florian Barciński urodził się 4 maja 1901 w Kamiennej. Był synem Józefa i Franciszki z Witkowskich. W młodości należał do drużyny harcerskiej w Charkowie (1915–1917) i był członkiem POW obwodu kielskiego (1918). W 1920 roku ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego i walczył na froncie. Ukończył gimnazjum w Skarżysku Kamiennej, a w 1927 roku wydział ekonomiczny Uniwersytetu Poznańskiego; obronił doktorat w 1930; w latach 1927–1937 był starszym asystentem na tym uniwersytecie.

Od 1931 roku wykładał geografię gospodarczą; od 1937 był zastępcą profesora na Wyższej Szkole Handlowej w Poznaniu. Był także współzałożycielem i członkiem zarządu Związku Ekonomistów (1928) oraz członkiem Polskiego Towarzystwa Statystycznego w Warszawie; od 1930 roku należał do komitetu redakcyjnego Ruchu Prawniczego i Ekonomicznego.

W lipcu 1945 habilitował się na podstawie dorobku naukowego, a w październiku tego roku uzyskał stopień profesora nadzwyczajnego. W latach 1948–1951 był rektorem Akademii Handlowej w Poznaniu, którą przemianowano na Wyższą Szkołę Ekonomiczną. Od 1952 do 1966 był kierownikiem Katedry Geografii Uniwersytetu Poznańskiego.

Od 16 sierpnia 1928 roku był mężem Stefanii Hantz. Zmarł 28 grudnia 1987 roku i został pochowany na cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu.

Otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Odznakę tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” oraz tytuł Doctor honoris causa.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Współzałożył Związek Ekonomistów i był jego członkiem zarządu (1928).
Członek komitetu redakcyjnego Ruchu Prawniczego i Ekonomicznego (od 1930).
Pełnił funkcję rektora Akademii Handlowej w Poznaniu (1948–1951).
Kierownik Katedry Geografii na Uniwersytecie Poznańskim (1952–1966).
Ukończył studia ekonomiczne na Uniwersytecie Poznańskim, obronił doktorat w 1930, a habilitację uzyskał w 1945.

Ciekawostki

W młodości należał do harcerskiej drużyny w Charkowie (1915–1917).
W 1920 roku ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego i walczył na froncie.
Zmarł 28 grudnia 1987 roku i został pochowany na cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu.

Udostępnij