Henryk Pająk
Biografia
Henryk Pająk pochodzi z rodziny chłopskiej. W wieku 10 lat doznał ciężkiego urazu w wyniku wybuchu niemieckiego niewypału.
Ukończył filologię polską na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Po studiach pracował jako nauczyciel, a następnie dziennikarz rolny w prasie lubelskiej.
Twórczość artystyczną zaczynał od poezji. W 1959 roku był współzałożycielem lubelskiej grupy poetyckiej Prom, działającej do 1964 roku. W 1960 należał do kolegium redakcyjnego Biuletynu Młodego Twórcy i publikował w czasopiśmie Kamena. W 1962 jego wiersze ukazały się w zbiorze poezji Prom wydanym przez Wydawnictwo Lubelskie. Prowadził liczne spotkania autorskie dla młodzieży i robotników. Wydał dwa tomy poezji, w tym Zanim powrócę z 1965 roku i Amen z 1993 roku, zestaw wierszy z lat 1960–1993.
Twórczość prozatorską rozpoczął od beletryzacji pamiętnika Henryka Cybulskiego, przywódcy samoobrony ludności polskiej przed Ukraińcami z UPA na Wołyniu, Czerwone noce. Kolejne dzieło to powieść Los z 1969 roku, w której zbeletryzował walki żołnierzy Wołyńskiej 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK.
Uprawiał reportaż i wiele cech jego twórczości ma w nim swoje źródło. Zajmował się przede wszystkim problematyką wiejską i wojenno partyzancką. Z czasem jego książki skłaniały się coraz bardziej w stronę psychologii postaci.
Był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Wystąpił z niej natychmiast po wprowadzeniu stanu wojennego. Od 1989 do 1995 był prezesem lubelskiego oddziału Związku Literatów Polskich.
Na początku lat 90. założył w Lublinie własne wydawnictwo Retro. Publikuje w nim książki swojego autorstwa oraz opracowania innych autorów piszących o zbliżonej tematyce, na przykład mjr Stanisława Żochowskiego z Australii, byłego szefa Sztabu Narodowych Sił Zbrojnych. Wydał trzy tomy tajnych dokumentów UB: Informator o nielegalnych antypaństwowych organizacjach i bandach zbrojnych działających w Polsce Ludowej w latach 1944–1956, Informator o osobach skazanych za szpiegostwo w latach 1944–1984, Straceni w polskich więzieniach 1944–1956. Napisał do nich przedmowy. Był w sprawie tych publikacji kilkukrotnie przesłuchiwany przez Urząd Ochrony Państwa.
Kilkukrotnie wzywano go do prokuratury w celu złożenia wyjaśnień w sprawie obwiniania go o szkalowanie Żydów i nawoływanie do waśni na tle narodowościowym i etnicznym, np. w związku z publikacją książek Strach być Polakiem i Żydowskie oblężenie Oświęcimia.