Ireneusz Andrzej Durlik

Profesor Politechniki Warszawskiej
20.01.1931 18.08.2023 Skarżysku-Kamiennej

Biografia

Ireneusz Andrzej Durlik (ur. 20 stycznia 1931 w Skarżysku-Kamiennej; zm. 18 sierpnia 2023 w Warszawie) – profesor Politechniki Warszawskiej.

W młodości należał do Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (1947–1948) i ZMP (1948–1951). Od 1953 roku był członkiem PZPR.

Ukończył studia magisterskie w 1962 roku na Oddziale Inżynieryjno-Ekonomicznym Wydziału Mechanicznego Technologicznego PW.

Pracował naukowo na kilku uczelniach: starszy asystent na PW (1962–1965), adiunkt w Instytucie Ekonomiki i Organizacji Przemysłu w Warszawie (1964–1965).

W 1967 objął stanowisko dyrektora naczelnego Biura Projektowo-Technologicznego Przemysłu Elektronicznego i Teletechnicznego UNIPRO w Warszawie. Był doc entem i prorektorem Kielko-Radomskiej Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Radomiu (od 1970).

Od 1980 roku pracował głównie na Politechnice Gdańskiej, łącząc to z udziale w innych uczelniach. Specjalizował się w organizacji i ekonomice zakładów przemysłowych, zwłaszcza w sektorze mechanicznym, elektrotechnicznym i elektronicznym; był ekspertem UNIDO.

W 1966 roku uzyskał stopień doktora na Politechnice Krakowskiej ( Metoda optymalnego wyboru wariantu procesu produkcyjnego obróbki części maszyn ). W 1974 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego na PW ( Elementy postępu w projektowaniu i realizacji zakładów przemysłu mikroelektrotechnicznego ). W 1993 roku otrzymał tytuł profesora; 9 listopada 1994 roku został profesorem zwyczajnym na Politechnice Gdańskiej.

Opracował ponad 200 publikacji, w tym 9 książek, i wypromował siedmiu doktorów. Przez 20 lat był członkiem Komitetu Nauk Organizacji i Zarządzania PAN.

Pełnił funkcje dyrektora Instytutu Organizacji i Projektowania Systemów Produkcyjnych IOiPSP na Politechnice Gdańskiej, początkowo na Wydziale Mechanicznym Technologicznym, a po reorganizacji w 1989 na Wydziale Technologii Maszyn i Organizacji Produkcji; kierował Katedrą Organizacji i Projektowania w IOiPSP do 2002.

Był również członkiem licznych organizacji międzynarodowych związanych z edukacją inżynierską i nauką techniczną, a także członkiem Komitetu Nauk Organizacji i Zarządzania PAN przez dwie dekady.

Zmarł w 2023 roku; pochowany 8 września 2023 roku na cmentarzu parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Warszawie (ul. Szumiąca 5).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Opracował ponad 200 publikacji, w tym 9 książek, i wypromował siedmiu doktorów.
Otrzymał tytuł profesora (1993) i został profesorem zwyczajnym Politechniki Gdańskiej (1994).
Był dyrektorem Biura UNIPRO (1967–1970) i zastępcą dyrektora Naukowo-Produkcyjnego Centrum Półprzewodników UNITRA-CEMI (1971–1975).
Przez 20 lat był członkiem Komitetu Nauk Organizacji i Zarządzania PAN.
Był ekspertem UNIDO ds. Rozwoju Przemysłowego.

Ciekawostki

Pochowany na cmentarzu parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Warszawie (ul. Szumiąca 5).
Wśród odznaczeń: Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2001) i inne odznaczenia państwowe.
Otrzymał honorowy tytuł Pierwszego Dyrektora Centrum Zarządzania Produkcją w Gdańsku Uniwersytetu Loyola Marymount z Los Angeles.

Udostępnij