Jerzy Teliga
Biografia
Urodził się w Kamiennej (dzisiejszym Skarżysku-Kamiennej) w 1914 roku w rodzinie Karola Teligi i Marii z domu Grzelka. Ukończył Wydział Inżynierii Politechniki Warszawskiej ze stopniem magistra inżyniera budownictwa wodnego. W 1937 został jednym z założycieli Klubu Demokratycznego w Warszawie. W 1939 brał udział w obronie Warszawy, służąc w Robotniczej Brygadzie Obrony Warszawy.
W 1945 podjął współpracę ze spółdzielnią budowlaną Zjednoczenie w Opolu. Pracował także w Biurze Odbudowy Stolicy oraz w Mostostalu. Nadzorował m.in. budowę mostu Śląsko-Dąbrowskiego i montaż Kolumny Zygmunta III Wazy w Warszawie. Na Politechnice Warszawskiej pełnił funkcje: asystenta, a od 1954 zastępcy profesora.
Był aktywny w stołecznym Stronnictwie Demokratycznym i uprawiał działalność polityczną. W 1952 uzyskał mandat posła na Sejm I kadencji w okręgu Mińsk Mazowiecki, zasiadał w Komisjach Gospodarki, Komunalnej i Mieszkaniowej oraz Przemysłu. Po odejściu z polityki kontynuował pracę naukową na PW; od 1961 był starszym wykładowcą, a w 1968 obronił rozprawę doktorską Granice racjonalnego stosowania drewna w budownictwie wiejskim (pod kierunkiem prof. Ignacego Tłoczka). W 1974 mianowano go docentem. Przygotowywał pracę habilitacyjną Konstrukcje budowlane w konserwacji zabytków architektury. Na emeryturę przeszedł w 1984 r. Współpracował z pracowniami konserwacji zabytków.
Był mężem Janiny z domu Piątkowskiej (1915–1987). Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 302-1-22).
Opactwo o.o. cystersów w Wąchocku: metody zabezpieczenia statycznego i restauracji murowanych konstrukcji zabytkowych – prostowanie ściany, Warszawa 1972. Konstrukcje budowlane w ochronie zabytków architektury, Ośrodek Dokumentacji Zabytków, Warszawa 1980.